admin, Συντάκης στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη

istockphoto-98344987-170667a.jpg

1 Φεβρουαρίου, 2024

25 χρόνια η ζωή μου στα γήπεδα. Από μικρό παιδί. Σαν αυτών των παιδιών που βλέπω τώρα όντας προπονήτρια.

«Δεν ακούς, Γιάννη, τι σου λέω; Τρέξε μια στροφή για να μάθεις».

Να μάθει τι ακριβώς; Πως είναι να τρέχεις μια στροφή; Πως είναι να τρέχεις μόνος σου μια στροφή; Πως είναι να τρέχεις μια στροφή ως τιμωρία; Πως είναι να τρέχεις μια στροφή ως τιμωρία για να μάθεις;

Για να μάθεις τι; Να «ακούς»;

Λυπάμαι ναι. Γιατί εμείς λεγόμαστε παιδαγωγοί. Παιδαγωγοί που θα έπρεπε να μπορούμε να έχουμε υπομονή για να εκπαιδεύσουμε. Να δείξουμε εμείς οι ίδιοι παιδεία στα παιδιά, μα πρώτα απ’ όλα στους ίδιους μας τους εαυτούς

Αναρωτηθήκαμε ποτέ αν έμαθε τελικά ο Γιάννης; Αν ναι τι ήταν αυτό που έμαθε μετά από μια στροφή για τιμωρία;
Τον ρωτήσαμε κάτι; «Σκέφτηκες το λάθος σου ενώ έτρεχες, Γιάννη;» Ή μήπως σκεφτόταν όλη την ώρα «Τι έκανα λάθος και με τιμώρησε;»

Εγώ που έδωσα αυτήν την εντολή δε γνωρίζω την απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα. Θα πάω σπίτι μου και αύριο πάλι στη δουλειά μου. Διότι μου έμαθαν μέχρι εκεί. Να δουλεύω για να βγάζω τα προς το ζειν. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός μου στόχος. Να επιβιώσω.
Οι άλλοι; Που κρέμονται από τα χείλη μου και λέγονται παιδιά; Τι απέγιναν;

Μεγάλωσαν και πήγαν στον επόμενο, θεωρώντας ότι αυτό είναι το καλό. Αυτό είναι το σωστό για ένα παιδί. Η τιμωρία για να μάθει. Να μάθει κάτι που δεν ξέρει και το ίδιο τι.

Και μεγάλωσε και έκανε οικογένεια και πάλι το ίδιο. Από γενιά σε γενιά. Κανείς δεν έκοψε την αλυσίδα.

Γιατί είναι δύσκολο να συζητήσεις στο παιδί. Μα για να συζητήσεις πρέπει να ξέρεις να του πεις κάτι. Ξέρεις τι; Αν ήξερες θα το έκανες διότι έχουμε από τη φύση μας την τάση όταν ξέρουμε κάτι να το δείχνουμε στους άλλους και να υπερηφανευόμαστε γι’ αυτό.

Μάθε εσύ, δίδαξε και κράτα το για σένα. Να είσαι σίγουρος ότι το θετικό αντίκτυπο αυτού θα το ζήσεις και εσύ.
Αυτό είναι η κοινωνία.

«Γιάννη την επόμενη φορά που θα είσαι ανυπάκουος, έλα μαζί μου να συζητήσεις. Θα σε ακούσω και θα μάθεις κι εσύ να κανείς το ίδιο. Αν σε πειράξει κάποιος, εγώ είμαι εδώ για σένα. Θα σε προστατεύσω γιατί αυτός είναι ο ρόλος μου. Και ξέρεις κάτι; Γιάννη σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό. Μου δίνεις ρόλο στη ζωή γιατί δεν είχα».


morning-run-wallpaper-1920x1280_38-1280x853.jpg

9 Ιανουαρίου, 2024

Το τρέξιμο είναι μια εξαιρετική μορφή άσκησης που προσφέρει πολλά οφέλη για την υγεία, ανεξάρτητα από την ηλικία. Ωστόσο, είναι σημαντικό να προσαρμόσουμε τη ρουτίνα μας ανάλογα με τις ανάγκες μας σε κάθε στάδιο της ζωής μας.

Διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικές μέθοδοι

Για τους νέους, η προπόνηση μπορεί να είναι πιο έντονη και να περιλαμβάνει μεγαλύτερη διάρκεια. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην υπερβάλλουμε και να δίνουμε στο σώμα μας αρκετό χρόνο για να ξεκουραστεί.

Όσο μεγαλώνουμε, η ταχύτητα μας αρχίζει να μειώνεται και οι μύες μας χάνουν δύναμη. Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να αυξήσουμε τα διαλείμματα και να εντάξουμε την ενδυνάμωση στο πρόγραμμα μας.

Διάβασε περισσότερα στη kathimerini.gr


walking-pictures.jpg

9 Ιανουαρίου, 2024

 

Μία τόσο απλή και εφικτή για όλους άσκηση όπως το περπάτημα, ωφελεί με πολλούς τρόπους το σώμα και την ψυχή μας.

Το περπάτημα είναι μια φυσική και ασφαλής μορφή άσκησης που προσφέρει πολλά οφέλη για την υγεία και την ευεξία. Βελτιώνει τη διάθεση, μειώνει το άγχος και τον θυμό, ενδυναμώνει τους μυς και τα οστά, βοηθά στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων, βελτιώνει τη κυκλοφορία του αίματος και τον μεταβολισμό, και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης.

Πώς να ξεκινήσετε:

  • Ξεκινήστε με μικρά βήματα και αυξήστε σταδιακά την ένταση και τη διάρκεια της προπόνησής σας.
  • Βρείτε ένα μέρος που σας αρέσει να περπατάτε, όπως το πάρκο, το δάσος ή η παραλία.
  • Περπατήστε με παρέα για να κάνετε πιο ευχάριστη την προπόνησή σας.

Διάβασε πως μπορείς να αλλάξεις την ζωή σου στο monopoli.gr


main-3-1007x1024-1.webp

24 Νοεμβρίου, 2023

Σίγουρα θα μας έχει τύχει να μας φωτογραφίσει κάποιος, απρόσμενα ή ακόμα και ενώ ποζάρουμε, και βλέποντας μετά τη φωτογραφία μας να αναρωτηθούμε: «Μα, πώς βγήκα έτσι;». Χωρίς όμως να φταίει κάποιος προφανής παράγοντας για την αποτυχία της φωτογραφίας, ας πούμε ο κακός φωτισμός, το πολύ έντονο μακιγιάζ ή ένα ξενύχτι που μας κάνει να δείχνουμε κουρασμένοι. Ίσως, τότε, να φταίει η λανθασμένη θέση του σώματός μας.

«Συνήθως ενώ πίνουμε το ποτό μας, καμπουριάζουμε. Ή ενώ ασχολούμαστε με το κινητό μας, το κεφάλι μας κρέμεται μπροστά. Αυτά και άλλα πολλά στιγμιότυπα της καθημερινότητάς μας όταν γίνονται κατ’ εξακολούθηση στο τέλος “αποθηκεύονται” στον εγκέφαλο σαν σωστά κινητικά πρότυπα και υιοθετούνται για πάντα».

«Ο εγκέφαλος είναι “τσιγκούνης” και δεν θέλει να καταναλώνει ενέργεια»

Διάβασε πως μπορείς να αποκτήσεις μια σωστή θέση σώματος στο Marie Claire


better_posture.jpg

13 Νοεμβρίου, 2023

Σε μια συνέντευξη με την Ουρανία Καργούδη, μια δυνατή μου ασκούμενη

Πες μας δυο λόγια για σένα:

Είμαι 69 χρονών, συνταξιούχος αλλά ακόμη ενεργή, γραφιάς -δημοσιογράφος. Αγαπώ την κίνηση γενικά και τη γυμναστική ειδικότερα αλλά ποτέ δεν έκανα συστηματικά. Και για λόγους υπερ-απασχόλησης αλλά και γιατί δυσανασχετώ στα προγράμματα. Στο βάθος όπως καταλαβαίνω τώρα γιατί δε γνώριζα την αξία της άσκησης.
Κάποια στιγμή είχα ένα διπλό ατύχημα, πριν περίπου 6 χρόνια, διπλό σπάσιμο στο αριστερό πόδι οπότε έχασα περί τους 2,5 πόντους με αποτέλεσμα να χαθεί όλη η ισορροπία του σώματος αλλά και να αποκτήσω πόνους σταθερούς. Μου χρειάστηκε χρόνος να αποδεχτώ την αναπηρία και να την ονοματίσω γιατί περί αυτού πρόκειται. Οταν αυτό συνέβη και είναι επώδυνο και ψυχολογικά, είπα χρειάζομαι βοήθεια.

 

Πως ξεκίνησες να γυμνάζεσαι;

Μια ” αγία” κοπελιά που μούκανε μασάζ για τους πόνους με συμβούλευσε πως χρειάζομαι ενδυνάμωση και μου έδωσε το τηλέφωνο της Ελευθερίας Ζαπαντιώτη. Αυτή ήταν δεύτερη “αγία” στη ζωή μου. Αρχίσαμε από πέρυσι αλλά για 2 μήνες περίπου, φέτος μετά το καλοκαίρι πιο συστηματικά. Δεν θα το άλλαζα με τίποτα γιατί μου άλλαξε τη ζωή.

 

Τι ρόλο παίζει η άσκηση στη ζωή σου;

Είναι το φάρμακό μου. Για την αναπηρία μου. Αλλά και για μιά γενικότερη αίσθηση ευεξίας κι ακόμη πιο πολύ για μια γενικότερη αίσθηση του σώματός μου. Κάθε φορά που τελειώνουμε το “μάθημα” και αισθάνομαι ελαφρύτερη είναι πραγματικά απόλαυση, δύναμη.

 

Επηρεάζει ο τραυματισμός την άσκηση σου;

Κατά βάση είμαι πολυτραυματίας. Γιατί έχω πρόβλημα και στα γόνατα από παλιά εγχείρηση. Και μιά κοίλη στη μέση λόγω του σπασίματος. Στην αρχή είχα φόβο για κάποιο ατύχημα από τη γυμναστική αλλά η “αγία” Ελευθερία με βοήθησε να το ξεπεράσω. Κατάλαβα πως με λίγη προσοχή τίποτα δεν απαγορεύεται εξάλλου τα οφέλη είναι τόσο φανερά.

 

Τι μήνυμα θες να περάσεις σε όσους περνάνε κάτι αντίστοιχο;

Θέληση και σωστό δάσκαλο. Νομίζω ότι αυτή είναι η συνταγή. Μετά όλα έρχονται μόνα τους. Εξάλλου πολύ σύντομα έρχεται η βελτίωση, έχεις ορατά αποτελέσματα που αυξάνονται και σου αλλάζουν τη ζωή και τη διάθεση προς το καλύτερο. Με δυό λόγια έχεις καλύτερη ζωή παρά την αναπηρία. Το μήνυμα μου με δυο λόγια είναι μην το βάζετε κάτω κι ακόμη προς όλους…γυμναστική, γυμναστική, γυμναστική.


zapele.gr_-1280x931.jpg

3 Οκτωβρίου, 2023

Κατερίνα ποτέ ξεκίνησες να γυμνάζεσαι, με ποια αφορμή και τι είδους προπόνηση έκανες;

Πάντα είχα την άσκηση στη ζωή μου από τότε που τελείωσα το σχολείο, ακόμα και στην διάρκεια της εγκυμοσύνης δε σταμάτησα να γυμνάζομαι. Πήγαινα γυμναστήριο, έκανα ενδυνάμωση και έφτασα και μέχρι και στο kick boxing. Δεν μπορούσα να φανταστώ την ζωή μου χωρίς κίνηση.

Γνωρίζω ότι έχεις περάσει μια περιπέτεια με την υγεία σου και θα ήθελα να σταθούμε σε αυτό. Τι σου έχει πει ο γιατρός σου σε σχέση με την άσκηση; Μπορείς να κάνεις; Κανονικά και από όλα τα είδη άσκησης;

Πριν 13 χρόνια διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού. Οι θεραπείες ήταν πολύ δυνατές και το σώμα εξαιρετικά αδύναμο. Ανάμεσα στις χημειοθεραπείες το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν λίγο περπάτημα. Ο γιατρός μου ήταν πολύ θετικός να ξεκινήσω την άσκηση καθώς αυτό με βοηθούσε συναισθηματικά. Όπως ξέρεις η καλή ψυχολογική κατάσταση του ασθενή συμβάλλει στην πορεία της νόσου. Όταν, λοιπόν, ολοκλήρωσα και τις ακτινοβολίες μπήκα στο γυμναστήριο ξανά. Θυμάμαι πως έκλαιγα απ’ την συγκίνηση που η ζωή μου είχε δώσει άλλη μια ευκαιρία. Έδωσα υπόσχεση ότι θα γυμνάζομαι όσο το σώμα μου το επιτρέπει κι όπως το επιτρέπει. Μέχρι να γίνω γριούλα! Στον χρόνο μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών έτρεξα τα πρώτα 5 χιλιόμετρα για το Greece race for the cure που οργανώνει ο Πανελλήνιος σύλλογος γυναικών με καρκίνο του μαστού Άλμα Ζωής κάθε χρόνο με σκοπό την ενημέρωση κ την ευαισθητοποίηση του κοινού για τον καρκίνο του μαστού. Μετά δεν σταμάτησα…τα 5 χιλιόμετρα έγιναν 10, τα 10 χλμ έφεραν τα 21χλμ μέχρι που κατάφερα να τρέξω τέσσερις αυθεντικούς μαραθώνιους της Αθήνας.

Πολλά μπράβο! Πολύ συγκινητικά όλα αυτά. Εσύ πως νιώθεις τώρα μετά από τη «νίκη» σου; Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα που έχεις σε σχέση με την άσκηση;

Δεν ξέρω αν μπορώ να μιλήσω για νίκη. Ο καρκίνος μας αφήνει τον φόβο και είναι κανονικό να φοβάται ο άνθρωπος. Δεν με καθήλωσε ο φόβος όμως, τον έχω εδώ δίπλα μου. Ωστόσο το να καταφέρω να μπω στο Παναθηναϊκό στάδιο μετά από 42 χλμ ήταν μια υπέρβαση για μένα. Κανένας δεν πίστευε ότι θα το κατάφερνα, ούτε εγώ καλά καλά δεν το είχα πιστέψει. Ήταν ίσως η πιο δυνατή στιγμή της ζωής μου. Όταν μπήκαμε στην Ηρώδου Αττικού δεν έβλεπα τίποτα απ’ τα δάκρυα, άκουγα μόνο την ανάσα μου κ τον σύντροφό μου να φωνάζει το όνομά μου.

Πόσο όμορφες στιγμές! Εύχομαι κάθε στιγμή στη ζωή σου να σου δίνει μόνο τέτοια δυνατά θετικά συναισθήματα. Κατερίνα, τι θα συμβούλευες κάποιον που περνάει κάτι αντίστοιχο; Υπάρχει κάτι άλλο που θες να αναφέρεις;

Χρειάζεται να ακούσει τις συμβουλές του γιατρού του καθώς κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερη. Όταν πάρει το πράσινο φως απ’ τον γιατρό ν ακούει το σώμα του, τις ανάγκες του, σωματικές αλλά κ ψυχικές. Εγώ έχω ένα motto “όταν η ζωή σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία είναι ύβρις να μην την παίρνεις και να είσαι ευγνώμων για αυτή καθώς τίποτα δεν είναι δεδομένο”.

H Ελευθερία Ζαπαντιώτη με την Survivor Κατερίνα Χοντζόγλου

Γι’ αυτό, λοιπόν, να ζούμε την κάθε στιγμή. Να είμαστε δυνατοί και να έχουμε θέληση να προχωρήσουμε, θέληση να ζήσουμε. Η όρεξη για ζωή μπορεί να αλλάξει πολλά. Γνωρίζοντας την Κατερίνα, έχω να πω ότι είναι μια γυναίκα δυναμική, με ατελείωτη όρεξη για ζωή, με ατελείωτη όρεξη για ‘δημιουργία’. ‘Δημιουργία’ σώματος, ψυχής και καλύτερης ζωής.
Ό,τι και να μας συμβεί, βρίσκουμε τον καλύτερο ειδικό, ρωτάμε και παίρνουμε τη σωστή για μας απόφαση.


Σ’ ευχαριστώ πολύ Κατερίνα!


happy-1-1280x855.jpg

25 Σεπτεμβρίου, 2023

«Σε σκέφτομαι συνέχεια αυτές τις μέρες».

«Τέτοια εποχή ξεκινούσαν πάντα οι πόνοι, αλλά εδώ και δυο χρόνια δεν ξεκινάνε», έτσι μου είπε η ασκούμενή μου. Αυτή η ψυχή που ο γιατρός της της είπε κάποτε να μην ξανακάνει γυμναστική. «Δε μπορείς να κάνεις γυμναστική»! Εκείνη, όμως, ήθελε. Ένιωθε ότι πρέπει να κάνει. Πονούσε και ήθελε να βρει λύση στο πρόβλημα. Δοκίμασε.
Ξεκίνησε μαζί μου, δειλα δειλά, κάποιες κινήσεις. Οι κινήσεις έγιναν ασκήσεις και οι ασκήσεις, απόλαυση.

Δυο χρόνια τώρα ανυπομονεί να μπει στο μάθημα. Δεν κάνει και της λείπει. Απολαμβάνει να κάνει γυμναστική. Μα το καλύτερο από όλα είναι ότι δεν πονάει. Κάθε κίνηση και απόλαυση κάθε άσκηση και βελτίωση. Της αρέσει πολύ.
Το σώμα της αλλάζει μαζί με τη διάθεσή της.
Μαζί και η δική μου διάθεση που βλέπω αυτόν τον άνθρωπο να ζει. Να μπορεί να απολαμβάνει τη ζωή, την άσκηση.
Αυτό είναι ευτυχία, ναι!

Η άσκηση στη ζωή μας. Χωρίς υπερβολές, χωρίς πόνους. Με όρια και ικανοποίηση.
Μόνο τότε η άσκηση οδηγεί στη χαρά και η χαρά στην άσκηση.

Γι’ αυτό και εγώ ρωτάω, ψάχνω και διαλέγω ποιο είναι το σωστό. Δεν πάω στην τύχη. Επιλέγω από το σύνολο αυτό που είναι κατάλληλο για μένα. Που δε θα μου επιφέρει προβλήματα αλλά λύση στα προβλήματα.
Γιατί άσκηση είναι η λύση. Λύση στους πόνους, στην κακή διάθεση και στην καθιστική ζωή.

Γιατί άσκηση είναι η ίδια η ζωή!


exercise.webp

16 Σεπτεμβρίου, 2023

Ένα παιδί πρέπει να περνάει καλά στην προπόνηση και να θέλει να ξαναπάει

 

Ο Σεπτέμβριος είναι, παραδοσιακά, ο μήνας που σχεδιάζουμε το πρόγραμμα της νέας σεζόν. Κι αυτό, για τους γονείς, μεταφράζεται και στην οργάνωση εξωσχολικών δραστηριοτήτων για το παιδί μας.

 

Ποιες είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να κάνουμε στον υποψήφιο προπονητή του παιδιού μας, οποιοδήποτε άθλημα κι αν επιλέξουμε;

Στις πρώτες μας συναντήσεις με τον προπονητή του παιδιού ποια σημάδια στη συμπεριφορά του δείχνουν ότι ενδεχομένως είναι ακατάλληλος για το ρόλο του;

Από την εμπειρία σου, τουλάχιστον από άποψη εκπαιδευτών έχουν βελτιωθεί τα πράγματα στο χώρο του παιδικού αθλητισμού; Υπάρχει, για παράδειγμα, καλύτερη αξιολόγηση και έλεγχός τους; Ποια παραμένουν τα μεγαλύτερα προβλήματα;

Διαβάστε το άρθρο στο marie claire


fila.webp

11 Αυγούστου, 2023

 

Το 1911 οι αδελφοί FILA δημιούργησαν στην Biella της Ιταλίας το μικρό οικογενειακό εργαστήριό τους για την παραγωγή φίνων υφασμάτων. Κανείς δεν φανταζόταν τότε ότι παιζόταν η πρώτη πράξη για την ανάπτυξη ενός brand, που μερικές δεκαετίες αργότερα θα άλλαζε για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το athletic sportswear και footwear.

Η FILA, φέτος, εγκαινιάζει μια συναρπαστική νέα ψηφιακή καμπάνια για να σηματοδοτήσει την 50ή επέτειο από το ντεμπούτο της μάρκας στον κόσμο του αθλητισμού. Αναδεικνύει το πάθος, την κομψότητα και την ιταλική κληρονομιά που έχει οδηγήσει τη FILA τον τελευταίο μισό αιώνα.

Aπό σήμερα και η Ελευθερία Ζαπαντιώτη θα φοράει FILA. Μια νέα συνεργασία ξεκινάει με αυτό το δυνατό αθλητικό brand.

 


DSC_6196-1280x853.jpg

11 Μαΐου, 2023

Η γυμνάστρια Ελευθερία Ζαπαντιώτη, που κακοποιήθηκε από τον προπονητή της σε ηλικία 12 ετών, μιλά για τις πληγές που μένουν ανοιχτές και απευθύνει έκκληση σε όσα παιδιά έχουν βρεθεί στην ίδια θέση με εκείνη, να μιλήσουν.

Του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου

«Αισθανόμουν τα χείλη μου σφραγισμένα, και την ψυχή μου να καίγεται  από τον πόνο, επειδή όμως δεν άντεχα αυτόν τον πόνο αποφάσισα να ξεσφραγίσω τα χείλη μου για να μην καεί τελείως η ψυχή μου. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, ποτέ δεν ξεπερνιέται κάτι τέτοιο.  Είναι εκεί και παλεύεις με αυτό συνέχεια…»

«Ήταν σαν να μου κοίμισε τον εγκέφαλο. Δεν ξέρω τι έγινε. Ήταν ένας άνθρωπος που εμπιστεύτηκα και αυτός το εκμεταλλεύτηκε. Ήμουν παιδί, αντιδρούσα σε κάθε κίνηση.»

«Η μεγαλύτερη δικαίωση για μένα ήταν όταν βγήκα από την αίθουσα του Δικαστηρίου και κάποιος φώναξε “απέδειξες ότι υπάρχει δικαιοσύνη”.»

Διαβάστε όλο το άρθρο στο real.gr