#zapelelife Αρχεία - Ελευθερία Ζαπαντιώτη

Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή και μια μέρα πριν μου έδωσαν λουλούδι.
Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή και όλη τη βδομάδα το γιορτάζουμε.
Γιορτή της γυναίκας και κάνουμε εκπτώσεις προς τιμή της.
Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή και κάνουμε δώρα σε εκείνη.
Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή και αναγνωρίζουμε την αξία της.
Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή και θυμόμαστε την παρουσία της.
Γιορτή της γυναίκας την Κυριακή κα θυμόμαστε την ύπαρξη της.

Κι εκεί που έκανα μπάνιο σκεφτόμουν όλα αυτά εκεί έξω. Όλες αυτές τις γιορτές και τα δώρα που κάλυψαν αυτή τη βδομάδα, αυτές τις μέρες, αυτή τη μέρα.

Μπορείς να το γιορτάσεις όσο θες. Και αυτή τη μέρα και όλες τις Παγκόσμιες μέρες εκεί έξω.

Μέρα γυναίκας, μέρα ερωτευμένων, μέρα σκύλου, μέρα γάτας, μέρα παχυσαρκίας, μέρα καρκίνου.

Αναρωτήθηκα, λοιπόν, ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να κάνουμε αυτές τις γιορτές και οι «Μέρες» να γίνονται «Τριήμερες».

Ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να αφιερώνουμε παραπάνω χρόνο στο καθετί που αφιερώνουμε αυτές τις μέρες.

Μήπως τελικά η αξία αυτών είναι μεγάλη; Μήπως από μόνο του αυτό μας μιλάει και η διάρκεια που αφιερώνουμε στη γυναίκα πρέπει να είναι μεγαλύτερη; Μήπως να είναι παντοτινή; Ξέρω δε θα μπορούμε να τα γιορτάσουμε όλα αυτά μαζί.

Οσον αφορά τη μέρα παχυσαρκίας και τη μέρα καρκίνου τι έχεις να πεις; Γιατί τόση αδικία και αφιερώνεις μόνο μια μέρα; Μηπως, τελικά, όλα αυτά δείχνουν κάτι;
Μήπως μιλάνε ή μήπως μιλάμε εμείς με τις επιλογές μας;

Μπορούμε να δώσουμε αξία στη μέρα, όμως, και όχι μέρα στην αξία. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε. Αυτό μας δείχνουν οι επιλογές μας. Διότι περί επιλογών μας πρόκειται που αρκεί και μόνο να τις δούμε.

Γιόρτασε όσο θες, ασχολήσου όσο θες αλλά μην υποτιμάς τις ανάγκες σου.

Αγάπησε τη γυναίκα και πρόσεξε την.
Αγάπησε τον έρωτά σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε το σκύλο σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε τη γάτα σου και πρόσεξέ την.
Αγάπησε το σώμα σου και πρόσεξέ το.
Αγάπησε αυτόν που έχει κάποια ασθένεια και πρόσεξέ τον.

Αλλά στάσου εκεί. 365 μέρες το χρόνο.
Γιατί όλες αυτές είναι μέρες. Μέρες της δικής σου ζωής! Μέρες που θέλησες να δώσεις αξία!

Αναρωτιέμαι πόσο καλό είναι αυτό να το σκέφτεται κανείς για τον άνθρωπό του. Γράφοντας με καμάρι ότι τερμάτισε τον μαραθώνιο και ας πονούσε.

‘Πονούσε το σώμα του, τα οστά του αλλά εκείνος δεν το έβαλε κάτω, συνέχισε και εγώ καμαρώνω για εκείνον.’
Δηλαδή αν δεν πονούσε δε θα καμάρωνες; Έπρεπε να φτάσει να κάνει μαραθώνιο ο δικός σου άνθρωπος για να καμαρώσεις για εκείνον και να βγεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να το ανακοινώσεις;

Δεν έχει κάτι άλλο, τόσο σημαντικό ο δικός σου άνθρωπος να προβάλλεις τον θαυμασμό σου προς το πρόσωπό του; Έπρεπε να υποφέρει;

Αναρωτιέμαι εγώ, δικαίως θεωρώ, βλέποντας όλες αυτές τις αναρτήσεις μετά από τον Αυθεντικό Μαραθώνιο.

Συνεχίζω να αναρωτιέμαι ‘δηλαδή αν δεν πονούσε και απλά τερμάτιζε με χαρά και χωρίς πόνους, δε θα καμάρωνες για εκείνον’;

Τι συμβαίνει τελικά εκεί έξω ή μήπως εκεί μέσα στις ψυχές μας που μας εμποδίζει να αναρωτηθούμε και να επεξεργαστούμε τα βασικά; Τι είναι αυτό που μας κάνει να αναγνωρίζουμε περιστασιακά την αξία των συντρόφων μας, φίλων μας, συνεργατών μας;

Είναι ο πόνος που μας ενώνει; Πρέπει να έρθει ο ‘πόνος’ να μας ταρακουνήσει για τη σημασία των ανθρώπων δίπλα μας;

Αυστηρή σε βρίσκω, Ελευθερία, σκληρή με τους άλλους.

Πραγματίστρια θα με έλεγα. Διότι καμαρώνω για τον σύντροφό μου και όταν δε θα τερματίσει επειδή σταμάτησε όταν πόνεσε. Δίοτι καμαρώνω για εκείνον πριν κατορθώσει κάτι δύσκολο. Καμαρώνω για εκείνον και μόνο που υπάρχει και είναι δίπλα μου.

Ναι έχω την ανάγκη να καταλάβουμε την κάθε λέξη που χρησιμοποιούμε. Έχει αξία η κάθε λέξη που θα χρησιμοποιήσω εκεί. Έχει αξία πριν με ‘πονέσει’ για να χρειαστεί ο άλλος να καμαρώσει για μένα!

Καμάρωσε, λοιπόν, για τον δικό σου άνθρωπο χωρίς να χρειαστεί να πονέσει για να τερματίσει έναν μαραθώνιο!
Και φρόντισε να μην έχει πόνο ο μαραθώνιος της ζωής που επέλεξε να ‘τρέξει’ δίπλα σου!

Κάπως έτσι, χαλαρά συζητώντας με έναν δικό μου άνθρωπο, πάρθηκε η απόφαση να βάλω υποψηφιότητα για Πρόεδρος στο Αθλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής.

Με την άγνοια των δυσκολιών που παραμονεύουν αλλά με μεγάλη θέληση για προσφορά με βρήκε η σημερινή μέρα σε αυτή την θέση.

Ξύπνησα το πρωί και δεν ήξερα ποιο μήνυμα να πρώτο ανοίξω και σε ποιο να πρώτο απαντήσω. Ξεκινώντας ένα ένα και με την αμέριστη συμπαράσταση του πρώην Προέδρου κ. Τσαγκάρη Βασίλη, κατάφερα και καταφέρνω να τα βάλω σε τάξη.

Έχοντας μια καταπληκτική ομάδα, γεμάτη όρεξη να προσφέρει, ελπίζουμε και ανυπομονούμε για τα αποτελέσματα της νέας διοίκησης.

Εγώ, προσωπικά, ονειρεύομαι τη μέρα που θα υλοποιηθούν όσα σκέφτομαι.
Ζητάω και θέλω δίπλα μου όποιον θέλει πραγματικά να προσφέρει.

Ας το πάρουμε από την αρχή. Αυτό που δε γνωρίζουμε είναι ότι ένα Σωματείο μόνο πληρώνει.
Πληρώνει για να έχει αθλητές, προπονητές, εκδηλώσεις, ενωμένη ομάδα.

Ως νέα πρόεδρος, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας την ανυπομονησία μου αλλά και να σας προσκαλέσω σε κάτι. Προσκαλώ όλους εσάς που αγαπάτε τον αθλητισμό, που πιστεύετε στις αξίες του, και που θέλετε να δείτε τον σύλλογό μας να ανθίζει, να είστε δίπλα μου στηρίζοντας αυτό το έργο.

Είδαμε αλλαγή του Δ.Σ. Σας καλώ να γίνετε μέρος της αλλαγής. Να συμμετέχετε ενεργά, όχι μόνο με την τσέπη σας, αλλά και με τον χρόνο, τις ιδέες, και το μεράκι σας.

Είτε είστε γονέας, πρώην αθλητής, απλός φίλος του αθλητισμού, ή απλά κάποιος που θέλει να προσφέρει, σας περιμένω. Επικοινωνήστε μαζί μου, εκφράστε την επιθυμία σας να βοηθήσετε, και μαζί θα βρούμε τον τρόπο να αξιοποιήσουμε το ταλέντο και τη διάθεσή σας.

Ελάτε να συνεχίσουμε να χτίζουμε μαζί ένα σύλλογο ζωντανό, συμμετοχικό, και γεμάτο όραμα. Έναν σύλλογο που δεν θα είναι απλά ένας χώρος πληρωμών, αλλά ένας τόπος όπου κάθε μέλος θα νιώθει ότι ανήκει και ότι η προσφορά του μετράει.

Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι ανοιχτό σε κάθε νέα ιδέα που μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία μας και να προσφέρει περισσότερα στα μέλη μας.

Φυσικά, η οικονομική στήριξη παραμένει σημαντική, είτε μέσω χορηγιών, είτε μέσω της αναζήτησης πόρων.

Προσφέροντας στον σύλλογο, προσφέρουμε στα παιδιά μας, παρέχοντας τους ένα υγιές περιβάλλον για άθληση και ανάπτυξη αλλά και σε εμάς τους ίδιους βλέποντας το έργο μας να αποδίδει καρπούς και να επηρεάζει θετικά τη ζωή των άλλων.

Με εκτίμηση

Ελευθερία Ζαπαντιώτη
Πρόεδρος στο ΑΘλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής

Διοικητικό Συμβούλιο Α.Σ. Αγίας Παρασκευής

Το Αθλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής ιδρύθηκε το 2019 από μια ομάδα φίλων του ερασιτεχνικού αθλητισμού, που ήθελε να προσφέρει κάτι διαφορετικό στους κλάδους άθλησης στην πόλη της Αγίας Παρασκευής. Έχοντας μια διαφορετική φιλοσοφία στον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας των αθλητικών σωματείων και πιστεύοντας ότι ο αθλητισμός είναι η καλύτερη διέξοδος για τα παιδιά στη σημερινή εποχή, το Σωματείο προσπαθεί να βάλει το δικό του λιθαράκι στο αθλητικό κίνημα.

Περισσότερα – Διοικητικό Συμβούλιο – Αθλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής

Τελευταία μέρα προπονήσεων στις ακαδημίες και εγώ έχω να σκεφτώ πως πήγε η χρονιά με τους μικρούς μας αθλητές. Τι πήγε καλά και τι θα μπορούσε να πάει καλύτερα.

Ακαδημίες στίβου 4-8 ετών. Τα πρώτα χρόνια της αθλητικής τους ‘καριέρας’ και το μόνο που θέλω να σκέφτομαι είναι πως ήρθαν την πρώτη μέρα και πως έφυγαν την τελευταία.

Δεν ήξεραν τι σημαίνει στίβος. Ούτε καν αυτός της ζωής. Δεν ήξεραν τι σημαίνει διάδρομος. Αυτόν που χωρίζει το στίβο. Αυτές οι λευκές γραμμές που ορίζουν έναν διάδρομο στο χώρο του στίβου. Δεν ήξεραν. Πήγαιναν όπου ήθελαν την πρώτη μέρα με πιο safe επιλογή την αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς που βρισκόταν εκεί.

Η μεγαλύτερη επιτυχία για μένα είναι αυτή. Έμαθαν τι σημαίνει σειρά. Μπαίνουμε ο ένας πίσω από τον άλλον και δεν προσπερνάμε μέχρι να χρειαστεί να προσπεράσουμε.

Ανεξάρτητοι αθλητές την τελευταία μέρα. Καμία αγκαλιά δε χρειάστηκαν, καμία προσπέραση δεν έκαναν, καμία ομάδα δεν άφησαν.
Ήταν εκεί, υπάκουοι, πιστοί στο ραντεβού της προπόνησης, πρόθυμοι να βοηθήσουν και να βοηθηθούν.
Πρόθυμοι να προσπαθήσουν και να βελτιωθούν. Πρόθυμοι να νικήσουν και να νικηθούν.

Τι μεγάλη χαρά!
Ο μεγαλύτερος και πρωταρχικός στόχος για μένα επιτεύχθη. Τα κατάφερα κι εγώ μαζί τους. Ακολουθήσαμε τη γραμμή και κάναμε πολλές στροφές. Περάσαμε πολλά εμπόδια, πήραμε τη σκυτάλη στα χέρια μας και τρέξαμε γρήγορα να φτάσουμε στον τερματισμό.
Το τερματίσαμε όσο δεν πήγαινε άλλο.

Αυτό να κοιτάς στη ζωή!
Βρες κι εσύ το στίβο που σου ταιριάζει, ακολούθησε το διάδρομο που σε οδηγεί στη θέληση για προσπάθεια, βελτίωση και επιτυχία!
Μέχρι την τελευταία γραμμή, μέχρι την τελευταία μέρα…

Μητέρα, δεν ξέρω πραγματικά πως είναι να είσαι( δεν έχω γίνει μητέρα για να ξέρω 🙂), αλλά ξέρω πραγματικά πως είσαι. Είσαι ήρωας. Ήρωας που έδωσε τα πάντα για μας και συνεχίζει να δίνει.

Δεν ξέρω τι να γράψω. Ψάχνω λέξεις, όμως, γιατί θέλω. Θέλω να γράψω όσα νιώθω, να γράψω όσα σκέφτομαι.
Αν όλοι στη ζωή δίναμε όπως εσύ σε εμάς, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Οι δυσκολίες αμέτρητες αλλά εσύ εκεί, δίπλα μας.

Το άσχημο είναι ότι άργησα να το καταλάβω. Άργησα να καταλάβω την αξία σου και τη διαφορετικότητά σου. Ίσως, επειδή όταν είμαστε παιδιά τα θεωρούμε δεδομένα.

Όλα, όμως, άλλαξαν εκείνο το βράδυ. Εκείνο το βράδυ που έκλαιγα χωρίς σταματημό. Όλο το βράδυ αναρωτιόταν ο σύντροφός μου τι μου συμβαίνει. Δεν έβγαινε κουβέντα. Κλάμα με λυγμούς και πάλι κλάμα. Όταν συνειδητοποίησα ότι παρότι δε σου περίσσευαν εσύ έβρισκες πάντα να μας φέρεις μια σοκοφρέτα που με λαχτάρα σου ζητούσαμε. Εμείς ζητούσαμε γιατί δεν ξέραμε ότι δεν έχεις. Όταν συνειδητοποίησα τι έχεις κάνει για μας. Τις τρεις σου κόρες.

Εκείνο το βράδυ κατάλαβα τι είναι να βρίσκεις τα πάντα για τα παιδιά σου και να στερείσαι εσύ το καθετί.

Μητέρα, δεν ξέρω πως πραγματικά είναι να είσαι αλλά ξέρω πραγματικά πως είσαι. Είσαι ψυχή. Είσαι ψυχάρα. ‘Τι να σου φτιάξω για να φας;’ Για να έρθω εγώ με θυμό να σου την πω ‘πάλι φαΐ;’. Διαμάχες ενδιαφέροντος τις λέω εγώ που αραιά τις σεβάστηκα.

Μητέρα, μπράβο σου! Μπράβο σου για όλες τις φορές που ήσουν εκεί. Μπράβο σου για όλες αυτές που δεν ήσουν όπως θα ήθελες και ζήτησες συγγνώμη!
Μπράβο σου! Χαίρομαι που έχω μητέρα εσένα και σ’ ευχαριστώ για όσα μου έμαθες!

Να θυμάσαι ότι ακόμα και αν αργώ να απαντήσω στο τηλέφωνο, ακόμα και αν αργώ να σε πάρω τηλέφωνο, σε σκέφτομαι και σε νοιάζομαι!

Μητέρα μας!
Εγώ προσωπικά σ’ αγαπώ περισσότερο από όσο σου δείχνω!

Μητέρα μας!
Όλες οι υπόλοιπες μέρες της ζωής σου αξίζουν μόνο ευτυχία!

Μητέρα μας!
Άκου την ψυχή σου και ζήσε ελεύθερα.

Μητέρα μας!
Σ’ευχαριστώ που καμαρώνεις για μας!

Μητέρα μας!
Χρόνια καλά και πολλά!