Κι εκεί που έκανα μπάνιο σκεφτόμουν όλα αυτά εκεί έξω. Όλες αυτές τις γιορτές και τα δώρα που κάλυψαν αυτή τη βδομάδα, αυτές τις μέρες, αυτή τη μέρα.

Μπορείς να το γιορτάσεις όσο θες. Και αυτή τη μέρα και όλες τις Παγκόσμιες μέρες εκεί έξω.

Μέρα γυναίκας, μέρα ερωτευμένων, μέρα σκύλου, μέρα γάτας, μέρα παχυσαρκίας, μέρα καρκίνου.

Αναρωτήθηκα, λοιπόν, ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να κάνουμε αυτές τις γιορτές και οι «Μέρες» να γίνονται «Τριήμερες».

Ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να αφιερώνουμε παραπάνω χρόνο στο καθετί που αφιερώνουμε αυτές τις μέρες.

Μήπως τελικά η αξία αυτών είναι μεγάλη; Μήπως από μόνο του αυτό μας μιλάει και η διάρκεια που αφιερώνουμε στη γυναίκα πρέπει να είναι μεγαλύτερη; Μήπως να είναι παντοτινή; Ξέρω δε θα μπορούμε να τα γιορτάσουμε όλα αυτά μαζί.

Οσον αφορά τη μέρα παχυσαρκίας και τη μέρα καρκίνου τι έχεις να πεις; Γιατί τόση αδικία και αφιερώνεις μόνο μια μέρα; Μηπως, τελικά, όλα αυτά δείχνουν κάτι;
Μήπως μιλάνε ή μήπως μιλάμε εμείς με τις επιλογές μας;

Μπορούμε να δώσουμε αξία στη μέρα, όμως, και όχι μέρα στην αξία. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε. Αυτό μας δείχνουν οι επιλογές μας. Διότι περί επιλογών μας πρόκειται που αρκεί και μόνο να τις δούμε.

Γιόρτασε όσο θες, ασχολήσου όσο θες αλλά μην υποτιμάς τις ανάγκες σου.

Αγάπησε τη γυναίκα και πρόσεξε την.
Αγάπησε τον έρωτά σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε το σκύλο σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε τη γάτα σου και πρόσεξέ την.
Αγάπησε το σώμα σου και πρόσεξέ το.
Αγάπησε αυτόν που έχει κάποια ασθένεια και πρόσεξέ τον.

Αλλά στάσου εκεί. 365 μέρες το χρόνο.
Γιατί όλες αυτές είναι μέρες. Μέρες της δικής σου ζωής! Μέρες που θέλησες να δώσεις αξία!

Το άρθρο Αξία στη μέρα ή μέρα στην αξία ; εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Βρέθηκα στην εκκίνηση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Βάδην Βετεράνων με ανυπομονησία.

Δε θα πω πόσες προπονήσεις έκανα ☺️ ούτε ότι τραυματίστηκα πρώτη φορά στη ζωή μου μια βδομάδα πριν.

Θα πω ότι δε σκέφτηκα τίποτα, θα πω ότι δεν ένιωσα τίποτα πέρα από χαρά. Απίστευτη χαρά που κάνω τον αγώνα Βάδην όπως τον ονειρευόμουν.

Χωρίς άγχος χρόνου, χωρίς άγχος αντιπάλου, χωρίς άγχος αν θα λυθούν τα κορδόνια μου, χωρίς άγχος αν θα με πιάσει τουαλέτα την ώρα του αγώνα.

Ευτυχία. Να βλέπεις τους κριτές κ να χαίρεσαι. Να βλέπεις τους ‘αντιπάλους’ και να κάνεις πλάκα. Να ξεκινάς τον αγώνα και ο αντίπαλος να σου λέει ‘μπράβο που είσαι εδώ’ και όχι ‘μη βιάζεσαι αφού θα χάσεις’.

Αυτά και άλλα πολλά…

Κάπου εκεί στα πρώτα 500 μέτρα νιώθω βήματα πίσω μου και κοιτάζω να δω ποιος είναι .
Ένας κύριος μάχιμος για να με φτάσει. Συνειδητοποιώ ότι θέλει να με φτάσει για να πάμε μαζί. Αυτό ήταν. Δεν ήξερα ποιος είναι. Είχα δει στην εκκίνηση τη λίστα των κριτών που έγραφε ‘ κατηγορία 90-94’.

Σκέφτηκα ‘Λες;’.
Κόλλησε δίπλα μου, αργά εγώ στο πρώτο χιλιόμετρο για να μη με πονέσει κάτι, αργά και ο Παναγιώτης εκεί δίπλα μου.
Πιάσαμε κουβέντα για να μάθω ότι είναι ο 94 χρονών και κάνει πρώτη φορα 10 χλμ. Έχοντας καταρρίψει όλα τα ρεκόρ στην κατηγορία του ήρθε να βάλει κ τα 10 χλμ στο αγωνιστικό του βιογραφικό.

Αυτό ήταν. Ένιωσα ότι δε θέλω να φύγω. Απέκτησα ένα νέο κίνητρο. Ηταν η παρέα μου για τα 10 χλμ. Μια παρέα που για μένα ήταν δικαίωση όλων αυτών των αρχικών μου σκέψεων που αποτέλεσαν κριτήριο για τη συμμετοχή μου σε έναν ακόμα αγώνα Βάδην.

-Παναγιώτη περάσαμε 7:37…
-Αλήθεια;
-Εγώ ήρθα να κάνω 2 ώρες παρά 15 λεπτά
-Αν συνεχίσουμε έτσι θα το κάνουμε 1.20 χοντρικά
-Ουαου

………
-Είσαι καλά,Παναγιώτη;
-Ναι
-Τέλεια, συνεχίζουμε.

……
-Παναγιώτη περάσαμε 38.30 τα 5χλμ
-Τιιιι; Βελτίωσα το Βαλκανικό μου Ρεκόρ κατά 1 λεπτό.
-Αν κρατηθούμε έτσι πάμε για 1.16, μπράβο

….
-Είσαι καλά;
-Ναι.

Και κάπως έτσι φτάσαμε να τελειώσουμε τα 10 χλμ. Κάνοντας 38.12 το δεύτερο 5αρι, άρα εκ νέου Βαλκανικό Ρεκόρ για τον Παναγιώτη.

Η χαρά μου δεν περιγράφεται. Το ίδιο και του Παναγιώτη.
Τερμάτιζε κ έλεγε σε όλους ‘δεν το πιστεύω’.

Το πίστεψε. Το έκανε και το πίστεψε.

Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Ο Παναγιώτης έκανε ένα ρεκόρ που πολύ δύσκολα θα καταρριφθεί. Όπως μου είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος ‘ούτε σε 200 χρόνια’!

Καλή ή κακή, ευχάριστη ή δυσάρεστη, αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία ως Βετεράνος πλέον.

Ήταν από τις πιο όμορφες εμπειρίες μου!

Δε διστάζω να πω ότι ήταν ο καλύτερος μου αγώνας!

Σ’ ευχαριστώ εγώ Παναγιώτη που με ακολούθησες!

Το άρθρο Ο Πρώτος μου αγώνας Βάδην ως Βετεράνος, μαζί με τον 94χρονο Παναγιώτη εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

‘Πονούσε το σώμα του, τα οστά του αλλά εκείνος δεν το έβαλε κάτω, συνέχισε και εγώ καμαρώνω για εκείνον.’
Δηλαδή αν δεν πονούσε δε θα καμάρωνες; Έπρεπε να φτάσει να κάνει μαραθώνιο ο δικός σου άνθρωπος για να καμαρώσεις για εκείνον και να βγεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να το ανακοινώσεις;

Δεν έχει κάτι άλλο, τόσο σημαντικό ο δικός σου άνθρωπος να προβάλλεις τον θαυμασμό σου προς το πρόσωπό του; Έπρεπε να υποφέρει;

Αναρωτιέμαι εγώ, δικαίως θεωρώ, βλέποντας όλες αυτές τις αναρτήσεις μετά από τον Αυθεντικό Μαραθώνιο.

Συνεχίζω να αναρωτιέμαι ‘δηλαδή αν δεν πονούσε και απλά τερμάτιζε με χαρά και χωρίς πόνους, δε θα καμάρωνες για εκείνον’;

Τι συμβαίνει τελικά εκεί έξω ή μήπως εκεί μέσα στις ψυχές μας που μας εμποδίζει να αναρωτηθούμε και να επεξεργαστούμε τα βασικά; Τι είναι αυτό που μας κάνει να αναγνωρίζουμε περιστασιακά την αξία των συντρόφων μας, φίλων μας, συνεργατών μας;

Είναι ο πόνος που μας ενώνει; Πρέπει να έρθει ο ‘πόνος’ να μας ταρακουνήσει για τη σημασία των ανθρώπων δίπλα μας;

Αυστηρή σε βρίσκω, Ελευθερία, σκληρή με τους άλλους.

Πραγματίστρια θα με έλεγα. Διότι καμαρώνω για τον σύντροφό μου και όταν δε θα τερματίσει επειδή σταμάτησε όταν πόνεσε. Δίοτι καμαρώνω για εκείνον πριν κατορθώσει κάτι δύσκολο. Καμαρώνω για εκείνον και μόνο που υπάρχει και είναι δίπλα μου.

Ναι έχω την ανάγκη να καταλάβουμε την κάθε λέξη που χρησιμοποιούμε. Έχει αξία η κάθε λέξη που θα χρησιμοποιήσω εκεί. Έχει αξία πριν με ‘πονέσει’ για να χρειαστεί ο άλλος να καμαρώσει για μένα!

Καμάρωσε, λοιπόν, για τον δικό σου άνθρωπο χωρίς να χρειαστεί να πονέσει για να τερματίσει έναν μαραθώνιο!
Και φρόντισε να μην έχει πόνο ο μαραθώνιος της ζωής που επέλεξε να ‘τρέξει’ δίπλα σου!

Το άρθρο “Περήφανη που πονούσε αλλά τερμάτισε!” εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: Γράψαμε το παιδί σε έναν αθλητικό όμιλο – Πώς θα ξέρουμε ότι είναι σε καλά χέρια;

Το άρθρο Γράψαμε το παιδί σε έναν αθλητικό όμιλο – Πώς θα ξέρουμε ότι είναι σε καλά χέρια; εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: Η ψυχική δύναμη των γυναικών είναι η απάντηση στη σωματική ανισότητα

Το άρθρο Η ψυχική δύναμη των γυναικών είναι η απάντηση στη σωματική ανισότητα εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Με την άγνοια των δυσκολιών που παραμονεύουν αλλά με μεγάλη θέληση για προσφορά με βρήκε η σημερινή μέρα σε αυτή την θέση.

Ξύπνησα το πρωί και δεν ήξερα ποιο μήνυμα να πρώτο ανοίξω και σε ποιο να πρώτο απαντήσω. Ξεκινώντας ένα ένα και με την αμέριστη συμπαράσταση του πρώην Προέδρου κ. Τσαγκάρη Βασίλη, κατάφερα και καταφέρνω να τα βάλω σε τάξη.

Έχοντας μια καταπληκτική ομάδα, γεμάτη όρεξη να προσφέρει, ελπίζουμε και ανυπομονούμε για τα αποτελέσματα της νέας διοίκησης.

Εγώ, προσωπικά, ονειρεύομαι τη μέρα που θα υλοποιηθούν όσα σκέφτομαι.
Ζητάω και θέλω δίπλα μου όποιον θέλει πραγματικά να προσφέρει.

Ας το πάρουμε από την αρχή. Αυτό που δε γνωρίζουμε είναι ότι ένα Σωματείο μόνο πληρώνει.
Πληρώνει για να έχει αθλητές, προπονητές, εκδηλώσεις, ενωμένη ομάδα.

Ως νέα πρόεδρος, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας την ανυπομονησία μου αλλά και να σας προσκαλέσω σε κάτι. Προσκαλώ όλους εσάς που αγαπάτε τον αθλητισμό, που πιστεύετε στις αξίες του, και που θέλετε να δείτε τον σύλλογό μας να ανθίζει, να είστε δίπλα μου στηρίζοντας αυτό το έργο.

Είδαμε αλλαγή του Δ.Σ. Σας καλώ να γίνετε μέρος της αλλαγής. Να συμμετέχετε ενεργά, όχι μόνο με την τσέπη σας, αλλά και με τον χρόνο, τις ιδέες, και το μεράκι σας.

Είτε είστε γονέας, πρώην αθλητής, απλός φίλος του αθλητισμού, ή απλά κάποιος που θέλει να προσφέρει, σας περιμένω. Επικοινωνήστε μαζί μου, εκφράστε την επιθυμία σας να βοηθήσετε, και μαζί θα βρούμε τον τρόπο να αξιοποιήσουμε το ταλέντο και τη διάθεσή σας.

Ελάτε να συνεχίσουμε να χτίζουμε μαζί ένα σύλλογο ζωντανό, συμμετοχικό, και γεμάτο όραμα. Έναν σύλλογο που δεν θα είναι απλά ένας χώρος πληρωμών, αλλά ένας τόπος όπου κάθε μέλος θα νιώθει ότι ανήκει και ότι η προσφορά του μετράει.

Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι ανοιχτό σε κάθε νέα ιδέα που μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία μας και να προσφέρει περισσότερα στα μέλη μας.

Φυσικά, η οικονομική στήριξη παραμένει σημαντική, είτε μέσω χορηγιών, είτε μέσω της αναζήτησης πόρων.

Προσφέροντας στον σύλλογο, προσφέρουμε στα παιδιά μας, παρέχοντας τους ένα υγιές περιβάλλον για άθληση και ανάπτυξη αλλά και σε εμάς τους ίδιους βλέποντας το έργο μας να αποδίδει καρπούς και να επηρεάζει θετικά τη ζωή των άλλων.

Με εκτίμηση

Ελευθερία Ζαπαντιώτη
Πρόεδρος στο ΑΘλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής

Διοικητικό Συμβούλιο Α.Σ. Αγίας Παρασκευής

Το Αθλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής ιδρύθηκε το 2019 από μια ομάδα φίλων του ερασιτεχνικού αθλητισμού, που ήθελε να προσφέρει κάτι διαφορετικό στους κλάδους άθλησης στην πόλη της Αγίας Παρασκευής. Έχοντας μια διαφορετική φιλοσοφία στον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας των αθλητικών σωματείων και πιστεύοντας ότι ο αθλητισμός είναι η καλύτερη διέξοδος για τα παιδιά στη σημερινή εποχή, το Σωματείο προσπαθεί να βάλει το δικό του λιθαράκι στο αθλητικό κίνημα.

Περισσότερα – Διοικητικό Συμβούλιο – Αθλητικό Σωματείο Αγίας Παρασκευής

Το άρθρο Η νέα Πρόεδρος του Αθλητικού Σωματείου Αγίας Παρασκευής Ελευθερία Ζαπαντιώτη σε προσκαλεί … εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Ακαδημίες στίβου 4-8 ετών. Τα πρώτα χρόνια της αθλητικής τους ‘καριέρας’ και το μόνο που θέλω να σκέφτομαι είναι πως ήρθαν την πρώτη μέρα και πως έφυγαν την τελευταία.

Δεν ήξεραν τι σημαίνει στίβος. Ούτε καν αυτός της ζωής. Δεν ήξεραν τι σημαίνει διάδρομος. Αυτόν που χωρίζει το στίβο. Αυτές οι λευκές γραμμές που ορίζουν έναν διάδρομο στο χώρο του στίβου. Δεν ήξεραν. Πήγαιναν όπου ήθελαν την πρώτη μέρα με πιο safe επιλογή την αγκαλιά του μπαμπά ή της μαμάς που βρισκόταν εκεί.

Η μεγαλύτερη επιτυχία για μένα είναι αυτή. Έμαθαν τι σημαίνει σειρά. Μπαίνουμε ο ένας πίσω από τον άλλον και δεν προσπερνάμε μέχρι να χρειαστεί να προσπεράσουμε.

Ανεξάρτητοι αθλητές την τελευταία μέρα. Καμία αγκαλιά δε χρειάστηκαν, καμία προσπέραση δεν έκαναν, καμία ομάδα δεν άφησαν.
Ήταν εκεί, υπάκουοι, πιστοί στο ραντεβού της προπόνησης, πρόθυμοι να βοηθήσουν και να βοηθηθούν.
Πρόθυμοι να προσπαθήσουν και να βελτιωθούν. Πρόθυμοι να νικήσουν και να νικηθούν.

Τι μεγάλη χαρά!
Ο μεγαλύτερος και πρωταρχικός στόχος για μένα επιτεύχθη. Τα κατάφερα κι εγώ μαζί τους. Ακολουθήσαμε τη γραμμή και κάναμε πολλές στροφές. Περάσαμε πολλά εμπόδια, πήραμε τη σκυτάλη στα χέρια μας και τρέξαμε γρήγορα να φτάσουμε στον τερματισμό.
Το τερματίσαμε όσο δεν πήγαινε άλλο.

Αυτό να κοιτάς στη ζωή!
Βρες κι εσύ το στίβο που σου ταιριάζει, ακολούθησε το διάδρομο που σε οδηγεί στη θέληση για προσπάθεια, βελτίωση και επιτυχία!
Μέχρι την τελευταία γραμμή, μέχρι την τελευταία μέρα…

Το άρθρο Τελευταία μέρα προπονήσεων στις ακαδημίες και… εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Δεν ξέρω τι να γράψω. Ψάχνω λέξεις, όμως, γιατί θέλω. Θέλω να γράψω όσα νιώθω, να γράψω όσα σκέφτομαι.
Αν όλοι στη ζωή δίναμε όπως εσύ σε εμάς, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Οι δυσκολίες αμέτρητες αλλά εσύ εκεί, δίπλα μας.

Το άσχημο είναι ότι άργησα να το καταλάβω. Άργησα να καταλάβω την αξία σου και τη διαφορετικότητά σου. Ίσως, επειδή όταν είμαστε παιδιά τα θεωρούμε δεδομένα.

Όλα, όμως, άλλαξαν εκείνο το βράδυ. Εκείνο το βράδυ που έκλαιγα χωρίς σταματημό. Όλο το βράδυ αναρωτιόταν ο σύντροφός μου τι μου συμβαίνει. Δεν έβγαινε κουβέντα. Κλάμα με λυγμούς και πάλι κλάμα. Όταν συνειδητοποίησα ότι παρότι δε σου περίσσευαν εσύ έβρισκες πάντα να μας φέρεις μια σοκοφρέτα που με λαχτάρα σου ζητούσαμε. Εμείς ζητούσαμε γιατί δεν ξέραμε ότι δεν έχεις. Όταν συνειδητοποίησα τι έχεις κάνει για μας. Τις τρεις σου κόρες.

Εκείνο το βράδυ κατάλαβα τι είναι να βρίσκεις τα πάντα για τα παιδιά σου και να στερείσαι εσύ το καθετί.

Μητέρα, δεν ξέρω πως πραγματικά είναι να είσαι αλλά ξέρω πραγματικά πως είσαι. Είσαι ψυχή. Είσαι ψυχάρα. ‘Τι να σου φτιάξω για να φας;’ Για να έρθω εγώ με θυμό να σου την πω ‘πάλι φαΐ;’. Διαμάχες ενδιαφέροντος τις λέω εγώ που αραιά τις σεβάστηκα.

Μητέρα, μπράβο σου! Μπράβο σου για όλες τις φορές που ήσουν εκεί. Μπράβο σου για όλες αυτές που δεν ήσουν όπως θα ήθελες και ζήτησες συγγνώμη!
Μπράβο σου! Χαίρομαι που έχω μητέρα εσένα και σ’ ευχαριστώ για όσα μου έμαθες!

Να θυμάσαι ότι ακόμα και αν αργώ να απαντήσω στο τηλέφωνο, ακόμα και αν αργώ να σε πάρω τηλέφωνο, σε σκέφτομαι και σε νοιάζομαι!

Μητέρα μας!
Εγώ προσωπικά σ’ αγαπώ περισσότερο από όσο σου δείχνω!

Μητέρα μας!
Όλες οι υπόλοιπες μέρες της ζωής σου αξίζουν μόνο ευτυχία!

Μητέρα μας!
Άκου την ψυχή σου και ζήσε ελεύθερα.

Μητέρα μας!
Σ’ευχαριστώ που καμαρώνεις για μας!

Μητέρα μας!
Χρόνια καλά και πολλά!

Το άρθρο Χρόνια πολλά μαμά! εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

👏👏👏👏

Σας ευχαριστώ όλους έναν έναν!
Χάρηκα πολύ για εσάς που το στηρίζετε συνεχώς αλλά και για όσους καινούργιους μπήκαν στην ομάδα του #stepschallenge!

Πρώτη νικήτρια στις Γυναίκες: ΤΑΝΤΗ ΜΑΡΙΑ

με 157.390!

Μαρία Τάντη

“Νιώθω μεγάλη χαρά πού μπόρεσα να συμμετάσχω στο stepschallenge που είχε φιλανθρωπικό σκοπό για το HUMMANITY γιατί με το μικρό λιθαράκι πού βάλαμε όλοι μάς δημιούργησαν κάτι μεγάλο.Με το stepschallenge είδα πως η καθημερινότητα μας έχει πολλά βήματα τελικά!!Όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρνουμε πολλά καί όμορφα πράγματα ενωμένοι.Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί είναι μεσα από άσχημες στιγμές που πέρασαν να μπορείς να βρίσκεις την δύναμη να συνεχίζεις με θάρρος και να καταλήγεις σε κάποιο σκοπό πού θα νιώθεις υπερηφάνεια🤜❤️🤛. Ελευθερία είσαι έμπνευση και νιώθω τυχερή που σε γνώρισα!!”

Ευχαριστώ:

• την SINΝER για το ζευγάρι γυαλιών που έδωσε στην πρώτη νικήτρια
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Δεύτερη νικήτρια στις Γυναίκες: ΣΑΜΠΑΝΗ ΣΟΦΙΑΝΝΑ

με 143.073!

“Ήταν μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα να συμμετάσχω στο Steps Challenge 2025, καθώς μέσα απ’ αυτό αναδεικνύονται δύο σπουδαία ζητήματα. Αφενός η σημασία του αθλητισμού στην καθημερινότητα μας και αφετέρου η σημασία του να προσφέρεις στον συνάνθρωπο. Διοργανώσεις σαν και αυτή αποδεικνύουν ότι υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, ένα αύριο με αθλητική παιδεία, αλλά και εν γένει με Παιδεία.
Στο ίδιο πνεύμα και το event της βράβευσης έδωσε ένα ηχηρό μήνυμα ότι τα θύματα κακοποίησης δεν είναι μόνα τους!
Ευχαριστώ την Ελευθερία που μέσα από τη δική της ιστορία, βρήκε τη δύναμη να μετατρέψει το τραύμα σε ελπίδα.”

Ευχαριστώ:

• την Gold nutrition για τα συμπληρώματα διατρορφής που έδωσε στην δεύτερη νικήτρια
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Ζαπαντιώτη Ελευθερία, Σαμπάνη Σοφιάννα (2η νικήτρια), Μητρουλιά Ευγενία (3η νικήτρια)

Τρίτη νικήτρια στις Γυναίκες: ΜΗΤΡΟΥΛΙΑ ΕΥΓΕΝΙΑ

με 139.073!

“Φέτος για πρώτη φορά συμμετείχα στο steps challenge της Ελευθερίας Ζαπαντιώτη γιατί θεωρώ πολύτιμη τη φιλανθρωπική δράση της Ελευθερίας.Τα τελευταία χρόνια, το τρέξιμο, η πεζοπορία και το περπάτημα αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, με αποτέλεσμα να κατακτήσω την τρίτη θέση στις γυναίκες. Η Ελευθερία οργάνωσε μια εξαιρετική εκδήλωση για τις απονομές των μεταλλίων και μοίρασε πολλά δώρα απλόχερα σε όλους τους συμμετέχοντες. Ήταν καταπληκτική οικοδέσποινα και παρουσιάστρια, μας έκανε όλους να αισθανθούμε άνετα και να περάσουμε πολύ όμορφα. Είναι σίγουρο ότι το 2026 κι εγώ και τα παιδιά μου θα είμαστε δίπλα στην Ελευθερία και το επόμενο stepschallenge με ακόμη περισσότερα βήματα! Συγχαρητήρια zap.ele!!!”

Ευχαριστώ:

• το Panfarmakeio για τα προϊόντα περιποίησης που έδωσε στην τρίτη νικήτρια
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Πρώτος νικητής στους Άντρες: ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

με 154.175 βήματα!

Ζαπαντιώτη Ελευθερία, Dritan Jemini (3ος νικητής), Χριστοφιλόπουλος Γιώργος (1ος νικητής), Φρόσω Μαστροκόλια

“Άλλο ένα τσάλεντζ πέρασε στην ιστορία ίσως το πιο ολοκληρωμένο από τα υπόλοιπα που ‘χανε γίνει. Ήταν δύσκολο, χαίρομαι που το κέρδισα παρότι στην αρχή δεν ήταν αυτός ο στόχος μου γιατί έκανα συνειδητά λιγότερα χιλιόμετρα από τα προηγούμενα.
Έκανα 5000 βήματα το βράδυ, 10.000 το πρωί και 10.000-12.000 το απόγευμα. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, είχε πάρα πολλούς χορηγούς, είχε πολλά δώρα,ε κι ήταν για καλό σκοπό.

Περάσαμε όμορφα, είχε φαγητά, είχε πολλά δώρα και ευχαριστούμε την ελευθερία για το τρέξιμο της διοργάνωσης, την άψογη διοργάνωση και το προσωπικό κόπο που κατέβαλε για να περάσουμε όλοι εμείς πολύ όμορφα.”

Ευχαριστώ:

• τη Fila για το ζευγάρι παπούτσια που έδωσε στον πρώτο νικητή
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Δεύτερος νικητής στους Άντρες: ΤΣΙΡΤΣΙΚΟΣ ΑΡΓΥΡΗΣ

με 152.791!

“Στην Ελευθερία δεν αρκεί πλέον να προσθέσει το λιθαράκι της για να κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο. Ψάχνει τον τρόπο να μας “υποχρεώσει” όλους να συμβάλλουμε σε αυτό. Και σιγά σιγά μια απλή πρόκληση αποκτά διαφορετικό νόημα, μεγαλώνει από τις κινήσεις της, και σύντομα πιστεύω θα έχει κινητοποιήσει περισσότερο κόσμο να ψάξει το συμβολισμό πίσω από τα βήματα.”

Ευχαριστώ:

• την Gold nutrition για τα συμπληρώματα διατρορφής που έδωσε στην δεύτερη νικήτρια
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Τρίτος νικητής στους Άντρες: DRITAN JEMINI

με 150.794!

Χριστοφιλόπουλος Γιώργος (1ος νικητής), Dritan Jemini (3ος νικητής)

“Το steps chalenge είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος να δραστηριοποιηθεί ο κόσμος και να γυμναστεί. Το event ήταν πολύ ωραία οργανωμένο, ήταν μια μοναδική εμπειρία. Η Ελευθερία όπως πάντα φρόντισε να είναι όλα τέλεια!”

Ευχαριστώ:

• το φαρμακείο Πολυζωγοπούλου για τα συμπληρώματα διατρορφής που έδωσε στον τριτο νικητή
• την FRO & CO WINES για τη φιάλη κρασί.

Πρώτη νικήτρια στα Κορίτσια: ΓΚΑΝΑ ΚΑΛΛΙΣΤΩ

με 101.334!

Ζαπαντιώτη Ελευθερία, Γκανά Καλλιστώ

“Η εμπειρία του διαγωνισμού ήταν λίγο κουραστική αλλά άξιζε τον κόπο. Είμαι πολύ χαρούμενη που κέρδισα και μου άρεσαν πολύ τα δώρα (άρεσαν επίσης στη μαμά και στον μπαμπά). Πέρασα όμορφα στην εκδήλωση. Ανυπομονούσα να μάθω τα αποτελέσματα και χάρηκα που μαγείρεψα και έμαθα να καθαρίζω καρότα.”

Ευχαριστώ:

• το Museum of illusion για τη διπλή προσκλήση που έδωσε στην πρώτη νικήτρια των κοριτσιών.

Δεύτερη νικήτρια στα Κορίτσια: ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΔΑΝΑΗ

με 67.426!

“Σίγουρα είμαι πολύ χαρούμενη που βγήκα δεύτερη στην κατηγορία των κοριτσιών του φετινού #stepschallenge αλλά αυτό που με χαροποιεί περισσότερο είναι η συμμετοχή μου φέτος αλλά και τις προηγούμενες χρονιές. Αυτό γιατί η θέση, το βραβείο ή το δώρο που μπορεί κάποιος να κερδίσει δεν είναι τόσο σημαντικό σε σχέση με το γεγονός ότι το #stepschallenge, όχι μόνο είναι μια διοργάνωση με φιλανθρωπικό σκοπό που αποσκοπεί στην παροχή βοήθειας σε συνανθρώπους μας που την χρειάζονται, αλλά και ενθαρρύνει όλους μας να συμπεριλάβουμε την άσκηση στην ζωή μας ακόμα και με τον πιο απλό τρόπο προσφέροντας χαρά και ικανοποίηση όχι μόνο στους φαινομενικά “νικητές” του αλλά σε όλους τους συμμετέχοντες.”

Ευχαριστώ:

• το Museum of illusion για τη διπλή προσκλήση που έδωσε στην δεύτερη νικήτρια των κοριτσιών

Τρίτη νικήτρια στα Κορίτσια: ANNAIS PAPAIOANNOY

με 62.043!

“Μου αρέσει να συμμετέχω στο stepschallenge και να παρακολουθω τα βήματα στο ρολόι μου. Χάρηκα που κέρδισα μετάλλιο και ανυπομονώ να κάνω το μπλουζάκι που κέρδισα.”

Ευχαριστώ:

• το Stamp Art για το T-Shirt που έδωσε στην τρίτη νικητήτρια των κοριτσιών.

Πρώτος νικητής στα Αγόρια: ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΟΡΕΣΤΗΣ

με 147.262!

“Xάρηκα πάρα πολύ που συμμετείχα στο stepschallenge 2025 γιατί μου έδωσε ένα κίνητρο για να προσπαθήσω να περάσω το περσινό μου προσκοπικό ρεκόρ και είμαι πολύ χαρούμενος που τα κατάφερα. Ήθελα λίγο παραπάνω αλλά δεν μπόρεσα λόγω του καιρού (έβρεχε πολλές ημέρες). Στην γιορτή που έκανε η κα Ελευθερία μου άρεσε πάρα πολύ που φτιάξαμε φαγητό για ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Μου άρεσαν πολύ οι άνθρωποι που ήταν όλοι χαρούμενοι. Το βραβείο μου ήταν τέλειο, μεγάλο σαν το κύπελλο του Champions League (xaxaxa) πέρασα πάρα πολύ ωραία και θα περιμένω το επόμενο για να κάνω ακόμα πιο πολλά βήματα.”

Ευχαριστώ:

• το Museum of illusion για τη διπλή πρόσκληση που έδωσε στην δεύτερη νικήτρια των κοριτσιών

Δεύτερος νικητής στα Αγόρια: ΜΑΝΔΗΛΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

με 35.664!

Τρεις πρώτοι νικητές στην κατηγορία των αγοριών
στην απονομή από τον Παπαγεωργίου Πάνο

“Μου άρεσε πολύ η γιορτή και είμαι χαρούμενος που βοήθησα !”

Ευχαριστώ:

• το Museum of illusion για τη διπλή πρόσκληση που έδωσε στην δεύτερη νικήτρια των κοριτσιών

Τρίτος νικητής στα αγόρια: ΚΟΥΤΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

με 20.135!

“Ανυπομονούσα για την έναρξη του challenge. Έλεγα παντού ότι έχω γραφτεί στο stepschallenge το οποίο είναι κιόλας για καλό σκοπό. Από την ημέρα της έναρξης του τρελάθηκa στο περπάτημα με απότερο σκοπό να κερδίσω. Για το event ήμουν ενθουσιασμένος γιατί έμαθα ότι βγήκα τρίτος και σαν πρώτη φορά σε διοργάνωση ανυπομονούσα να πάρω το μετάλλιο μου. Και να φάω όλα τα καναπεδακια με σοκολάτα.”

Ευχαριστώ:

• τη Fila για το T-Shirt που έδωσε στον τρίτο νικητή.

Το άρθρο Τι είπαν οι νικητές για το #stepschallenge2025 εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

«Άκρη» και «πρόσεχε» είναι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται συχνά.

Αναρωτιέμαι συνεχώς και συνεχώς αλλά απάντηση δεν έχω δώσει ακόμα 25 χρόνια που βρίσκομαι στον χώρο αυτό.

Είναι ένας αθλητής που προετοιμάζεται για κάποιον «μεγάλο» αγώνα ή «αγώνα στόχο» όπως λέμε. Κάνει την έντονη προπόνηση του όπως συνηθίζεται στον πρώτο διάδρομο και αυτό που αναζητά είναι «ανοιχτό δρόμο» για να βγει αβίαστα η προπόνησή του και να μη χάσει δευτερόλεπτα προφανώς.

Και αυτό που αναρωτιέμαι είναι «Σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα ή τον αγώνα στόχο θα φωνάξει στους ‘αντιπάλους’ του να κάνουν άκρη ή θα βρει τρόπο και δυνάμεις να τους προσπεράσει εξωτερικά;»

Καμία βάσιμη απάντηση. Η μόνη και πιο στενάχωρη για μένα απάντηση είναι ότι δεν έχουμε εκπαιδευτεί στα δύσκολα. Δυστυχώς, οι αρμόδιοι μας μαθαίνουν στον εύκολο δρόμο, τον ανοιχτό από κάθε «εμπόδιο», γι’αυτό και δεν είμαστε για πολλά πολλά.

Λυπηρό να το λέω αλλά αυτή η νοοτροπία και κάποιες άλλες μας οδηγούν στην ευκολία του «ανοιχτού δρόμου» χωρίς εμπόδια. Με αποτέλεσμα να πηγαίνουμε σε μεγάλους αγώνες και μεγάλες διοργανώσεις και να μας κερδίζει ο δυνατός. Αυτός που έμαθε να του κλείνουν το δρόμο και να ανοίγει δικό του μονοπάτι.
Αυτό του ‘ξεπερνάω τον εαυτό μου’ και καθετί στο πέρασμά μου.

Πόσο μα πόσο μπροστά μια τέτοια αντίληψη και νοοτροπία!
Το δευτερόλεπτο που θα κερδίσει ο άλλος από τον ανοιχτό δρόμο θα κερδίσει ο ‘νικητής’ ξεπερνώντας τον εαυτό του και κάνοντάς τον καλύτερο!

Ασχολήσου κι εσύ με τον εαυτό σου αν θες να γίνεις καλύτερος. Σε όλους τους τομείς. Άνοιξε τον δικό σου δρόμο και μη περιμένεις τον αντίπαλο να «κάνει στην άκρη». Γιατί κανείς δε θα σε κάνει καλύτερο ανοίγοντάς σου το δρόμο !

Το άρθρο Πoτέ δεν κατάλαβα το «άκρη»! εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.