Έχω περάσει από τον «χώρο» αυτό και αυτό που έχω να πω τώρα είναι ότι ποτέ κανείς δε μου μίλησε για τη σωστή θέση σώματος σε ό,τι κάνουμε στην προπόνηση.

Ακόμα και αν μου μίλησε το μόνο σίγουρο είναι ότι δε μου έμεινε κάτι. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Ορθοσωμία είναι η σωστή θέση σώματος σε ό,τι κάνουμε στη ζωή μας. Από την προπόνηση μέχρι την υπόλοιπη καθημερινότητα.

Έχω κάνει άπειρες ασκήσεις που θα με βοηθούσαν στο άθλημά μου. Άπειρες ώρες προπόνησης ενδυνάμωσης και άλλες τόσες προπόνηση στο αγώνισμά μου.

Δε θυμάμαι ποτέ να μου διδάχθηκε τι είναι οι ώμοι και γιατί να πρέπει να είναι χαλαροί. Δε θυμάμαι ποτέ να μου διδάχθηκε τι είναι τα γόνατα και γιατί να τα προσέχω στα καθίσματα. Δε θυμάμαι να μου διδάχθηκε κάτι που αφορούσε το σώμα μου. Αυτό με το οποίο έκανα πρωταθλητισμό. Αυτό με το οποίο περνούσα ώρες να το κουράζω και να το καταπονώ. Ακριβώς αυτό. Καταπόνηση.Ο πρωταθλητισμός από μόνος του είναι καταπόνηση. Το σώμα πολλές ώρες στην ένταση της προπόνησης. Οι μύες για πολλή ώρα να ξεπερνάνε τα όριά τους για να αποδώσουμε τα μέγιστα. Οι αρθρώσεις το ίδιο.

Εκεί, λοιπόν, που ήμουν σε ένα γήπεδο πρόσφατα, ξαφνικά εκεί που έτρεχε ένας αθλητής πολύ υψηλού επίπεδου στο άθλημά του, σταματάει να κάνει push ups.

Δεν ήξερα τι να κάνω. Να πιάσω τον προπονητή να του μιλήσω; «Πως εγώ μια άσχετη για αυτό το επίπεδο, τολμώ να σημειώσω κάτι τέτοιο;» σκέφτηκα ότι θα μου πει. Τελικά σιωπείς.

Μέχρι να ακούσεις και να διαβάσεις ότι ο τάδε αθλητής θα μείνει εκτός αγώνα καθώς σοβαρά προβλήματα στη μέση του δεν τον αφήνουν να μπει στη μάχη. Που να ξέραμε, όμως, ότι η μάχη αυτή που έχει να δώσει είναι η μεγαλύτερη. Διότι πονάει και πιστεύουμε ότι πονάει επειδή είναι πρωταθλητής.

«Τα έχει αυτά ο πρωταθλητισμός». Τι ακριβώς έχει ο πρωταθλητισμός; Τους τραυματισμούς; Καθίσαμε ποτέ να εξηγήσουμε στον αθλητή αυτόν εμείς οι προπονητές ότι όταν κάνεις push ups η μέση δεν πρέπει να βουλιάζει; Καθίσαμε ποτέ να του το μάθουμε για να το κάνει σωστά σε όλη του τη ζωή;

Για να του το μάθουμε, πρέπει πρώτα εμείς να το μάθουμε και για να το μάθουμε πρέπει να θελήσουμε.

Αναρωτηθήκαμε ποτέ πώς όταν ο αθλητής μας κάνει σωστά την άσκηση και δε θα τραυματιστεί από αυτήν αλλά θα έχει ενεργοποιήσει καλύτερα κ πιο σωστά και το σημείο για το οποίο την κάνουμε;

Τόσο σημαντική είναι η θέση σώματος και στον πρωταθλητισμό, για να μη πω ειδικά στον πρωταθλητισμό. Λέω ειδικά διότι, όπως ήδη ανέφερα, στο επίπεδο αυτό η καταπόνηση είναι μεγάλη. Συνεχές ξεπέρασμα του εαυτού μας, μύες σε παραγωγή συνεχούς έργου, αρθρώσεις στην τσίτα και αδρεναλίνη στα ύψη.

Ποτέ μα ποτέ δε μου είπε κανείς πως να κάνω σωστά αυτούς τους άτιμους ραχιαίους που όλοι ήθελαν να τους έχουν στην προπόνησή τους αλλά κανείς δε γνώριζε πώς να τους δείξει σωστά. Ξέρεις κάτι; Ακόμα δεν έχω μάθει.

Με λυπεί να βλέπω αθλητές και πρωταθλητές να κάνουν ραχιαίους ανεβοκατεβάζοντας το κεφάλι πιστεύοντας ότι κάπως έτσι γυμνάζουν τους ραχιαίους τους. Καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να διαλύσουν τον αυχένα τους και θεωρώντας το δεδομένο επειδή «τα έχει αυτά ο πρωταθλητισμός».

Αν το διαβάζεις αυτό σήμερα, αν είσαι πρωταθλητής ή ένας απλός αθλητής μάθε πως δεν τα έχει αυτά ο πρωταθλητισμός. Αυτά τα έχει η κακή θέση σώματος, η παντελής άγνοια του τι σημαίνει σωστή εκτέλεση της άσκησης και η μη επαρκής ενημέρωση σχετικά με το θέμα. Σωστή θέση σώματος και στον πρωταθλητισμό σημαίνει λιγότερο καταπόνηση στις αρθρώσεις, κάτι το οποίο θέλουμε διότι ήδη οι επιβαρύνσεις είναι πολλές.

Σαφώς και υπάρχουν αγωνίσματα στα οποία το «κλέψιμο» είναι αναπόφευκτο αλλά στο βωμό της καλύτερης απόδοσης ας προτιμήσουμε την καλύτερη ζωή μας, μια ζωή χωρίς πόνους, μια ζωή με καλύτερη διάθεση.

Μάθε, ψάξε και μάθε εκ νέου τι σημαίνουν όλα αυτά. Ορθοσωμία και απόδοση πάνε μαζί.  Απόδοση στο αγώνισμα, απόδοση και στην προπόνηση που κάνουμε για το αγώνισμα.

Τώρα που έμαθες είναι επιλογή σου τι θες να κάνεις και πόσο θες να το υιοθετήσεις. Να υιοθετήσεις αυτόν τον σωστό τρόπο στην άσκηση, στο αγώνισμα, στην καθημερινότητα, στη ζωή.

Το άρθρο Η Ορθοσωμία στον Πρωταθλητισμό εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Κι εκεί που έκανα μπάνιο σκεφτόμουν όλα αυτά εκεί έξω. Όλες αυτές τις γιορτές και τα δώρα που κάλυψαν αυτή τη βδομάδα, αυτές τις μέρες, αυτή τη μέρα.

Μπορείς να το γιορτάσεις όσο θες. Και αυτή τη μέρα και όλες τις Παγκόσμιες μέρες εκεί έξω.

Μέρα γυναίκας, μέρα ερωτευμένων, μέρα σκύλου, μέρα γάτας, μέρα παχυσαρκίας, μέρα καρκίνου.

Αναρωτήθηκα, λοιπόν, ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να κάνουμε αυτές τις γιορτές και οι «Μέρες» να γίνονται «Τριήμερες».

Ποια ανάγκη μας μας οδηγεί να αφιερώνουμε παραπάνω χρόνο στο καθετί που αφιερώνουμε αυτές τις μέρες.

Μήπως τελικά η αξία αυτών είναι μεγάλη; Μήπως από μόνο του αυτό μας μιλάει και η διάρκεια που αφιερώνουμε στη γυναίκα πρέπει να είναι μεγαλύτερη; Μήπως να είναι παντοτινή; Ξέρω δε θα μπορούμε να τα γιορτάσουμε όλα αυτά μαζί.

Οσον αφορά τη μέρα παχυσαρκίας και τη μέρα καρκίνου τι έχεις να πεις; Γιατί τόση αδικία και αφιερώνεις μόνο μια μέρα; Μηπως, τελικά, όλα αυτά δείχνουν κάτι;
Μήπως μιλάνε ή μήπως μιλάμε εμείς με τις επιλογές μας;

Μπορούμε να δώσουμε αξία στη μέρα, όμως, και όχι μέρα στην αξία. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε. Αυτό μας δείχνουν οι επιλογές μας. Διότι περί επιλογών μας πρόκειται που αρκεί και μόνο να τις δούμε.

Γιόρτασε όσο θες, ασχολήσου όσο θες αλλά μην υποτιμάς τις ανάγκες σου.

Αγάπησε τη γυναίκα και πρόσεξε την.
Αγάπησε τον έρωτά σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε το σκύλο σου και πρόσεξέ τον.
Αγάπησε τη γάτα σου και πρόσεξέ την.
Αγάπησε το σώμα σου και πρόσεξέ το.
Αγάπησε αυτόν που έχει κάποια ασθένεια και πρόσεξέ τον.

Αλλά στάσου εκεί. 365 μέρες το χρόνο.
Γιατί όλες αυτές είναι μέρες. Μέρες της δικής σου ζωής! Μέρες που θέλησες να δώσεις αξία!

Το άρθρο Αξία στη μέρα ή μέρα στην αξία ; εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Βρέθηκα στην εκκίνηση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Βάδην Βετεράνων με ανυπομονησία.

Δε θα πω πόσες προπονήσεις έκανα ☺️ ούτε ότι τραυματίστηκα πρώτη φορά στη ζωή μου μια βδομάδα πριν.

Θα πω ότι δε σκέφτηκα τίποτα, θα πω ότι δεν ένιωσα τίποτα πέρα από χαρά. Απίστευτη χαρά που κάνω τον αγώνα Βάδην όπως τον ονειρευόμουν.

Χωρίς άγχος χρόνου, χωρίς άγχος αντιπάλου, χωρίς άγχος αν θα λυθούν τα κορδόνια μου, χωρίς άγχος αν θα με πιάσει τουαλέτα την ώρα του αγώνα.

Ευτυχία. Να βλέπεις τους κριτές κ να χαίρεσαι. Να βλέπεις τους ‘αντιπάλους’ και να κάνεις πλάκα. Να ξεκινάς τον αγώνα και ο αντίπαλος να σου λέει ‘μπράβο που είσαι εδώ’ και όχι ‘μη βιάζεσαι αφού θα χάσεις’.

Αυτά και άλλα πολλά…

Κάπου εκεί στα πρώτα 500 μέτρα νιώθω βήματα πίσω μου και κοιτάζω να δω ποιος είναι .
Ένας κύριος μάχιμος για να με φτάσει. Συνειδητοποιώ ότι θέλει να με φτάσει για να πάμε μαζί. Αυτό ήταν. Δεν ήξερα ποιος είναι. Είχα δει στην εκκίνηση τη λίστα των κριτών που έγραφε ‘ κατηγορία 90-94’.

Σκέφτηκα ‘Λες;’.
Κόλλησε δίπλα μου, αργά εγώ στο πρώτο χιλιόμετρο για να μη με πονέσει κάτι, αργά και ο Παναγιώτης εκεί δίπλα μου.
Πιάσαμε κουβέντα για να μάθω ότι είναι ο 94 χρονών και κάνει πρώτη φορα 10 χλμ. Έχοντας καταρρίψει όλα τα ρεκόρ στην κατηγορία του ήρθε να βάλει κ τα 10 χλμ στο αγωνιστικό του βιογραφικό.

Αυτό ήταν. Ένιωσα ότι δε θέλω να φύγω. Απέκτησα ένα νέο κίνητρο. Ηταν η παρέα μου για τα 10 χλμ. Μια παρέα που για μένα ήταν δικαίωση όλων αυτών των αρχικών μου σκέψεων που αποτέλεσαν κριτήριο για τη συμμετοχή μου σε έναν ακόμα αγώνα Βάδην.

-Παναγιώτη περάσαμε 7:37…
-Αλήθεια;
-Εγώ ήρθα να κάνω 2 ώρες παρά 15 λεπτά
-Αν συνεχίσουμε έτσι θα το κάνουμε 1.20 χοντρικά
-Ουαου

………
-Είσαι καλά,Παναγιώτη;
-Ναι
-Τέλεια, συνεχίζουμε.

……
-Παναγιώτη περάσαμε 38.30 τα 5χλμ
-Τιιιι; Βελτίωσα το Βαλκανικό μου Ρεκόρ κατά 1 λεπτό.
-Αν κρατηθούμε έτσι πάμε για 1.16, μπράβο

….
-Είσαι καλά;
-Ναι.

Και κάπως έτσι φτάσαμε να τελειώσουμε τα 10 χλμ. Κάνοντας 38.12 το δεύτερο 5αρι, άρα εκ νέου Βαλκανικό Ρεκόρ για τον Παναγιώτη.

Η χαρά μου δεν περιγράφεται. Το ίδιο και του Παναγιώτη.
Τερμάτιζε κ έλεγε σε όλους ‘δεν το πιστεύω’.

Το πίστεψε. Το έκανε και το πίστεψε.

Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Ο Παναγιώτης έκανε ένα ρεκόρ που πολύ δύσκολα θα καταρριφθεί. Όπως μου είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος ‘ούτε σε 200 χρόνια’!

Καλή ή κακή, ευχάριστη ή δυσάρεστη, αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία ως Βετεράνος πλέον.

Ήταν από τις πιο όμορφες εμπειρίες μου!

Δε διστάζω να πω ότι ήταν ο καλύτερος μου αγώνας!

Σ’ ευχαριστώ εγώ Παναγιώτη που με ακολούθησες!

Το άρθρο Ο Πρώτος μου αγώνας Βάδην ως Βετεράνος, μαζί με τον 94χρονο Παναγιώτη εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: https://healthmag.gr/sosti-stasi-somatos-kalyteri-zoi-i-eleftheria-zapantioti-mas-mila-gia-tin-orthosomia/

Το άρθρο Η σωστή στάση σώματος ως κλειδί για καλύτερη υγεία και καθημερινή ευεξία εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Με τη θετική της ενέργεια και τον δυναμισμό της, υπόσχεται να χαρίσει έμπνευση και ξεχωριστές στιγμές στη διοργάνωση, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 11 Ιανουαρίου.

Εγγραφές εδώ : raceid.com/el/races/14056/about έως Τρίτη 6 Ιανουαρίου.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: Η Ελευθερία Ζαπαντιώτη, η οικοδέσποινα στο 1st Ermionida Cross Country Running!

Το άρθρο Η Ελευθερία Ζαπαντιώτη θα παρουσιάσει το 1ο Ermionida Cross Country Running εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

‘Πονούσε το σώμα του, τα οστά του αλλά εκείνος δεν το έβαλε κάτω, συνέχισε και εγώ καμαρώνω για εκείνον.’
Δηλαδή αν δεν πονούσε δε θα καμάρωνες; Έπρεπε να φτάσει να κάνει μαραθώνιο ο δικός σου άνθρωπος για να καμαρώσεις για εκείνον και να βγεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να το ανακοινώσεις;

Δεν έχει κάτι άλλο, τόσο σημαντικό ο δικός σου άνθρωπος να προβάλλεις τον θαυμασμό σου προς το πρόσωπό του; Έπρεπε να υποφέρει;

Αναρωτιέμαι εγώ, δικαίως θεωρώ, βλέποντας όλες αυτές τις αναρτήσεις μετά από τον Αυθεντικό Μαραθώνιο.

Συνεχίζω να αναρωτιέμαι ‘δηλαδή αν δεν πονούσε και απλά τερμάτιζε με χαρά και χωρίς πόνους, δε θα καμάρωνες για εκείνον’;

Τι συμβαίνει τελικά εκεί έξω ή μήπως εκεί μέσα στις ψυχές μας που μας εμποδίζει να αναρωτηθούμε και να επεξεργαστούμε τα βασικά; Τι είναι αυτό που μας κάνει να αναγνωρίζουμε περιστασιακά την αξία των συντρόφων μας, φίλων μας, συνεργατών μας;

Είναι ο πόνος που μας ενώνει; Πρέπει να έρθει ο ‘πόνος’ να μας ταρακουνήσει για τη σημασία των ανθρώπων δίπλα μας;

Αυστηρή σε βρίσκω, Ελευθερία, σκληρή με τους άλλους.

Πραγματίστρια θα με έλεγα. Διότι καμαρώνω για τον σύντροφό μου και όταν δε θα τερματίσει επειδή σταμάτησε όταν πόνεσε. Δίοτι καμαρώνω για εκείνον πριν κατορθώσει κάτι δύσκολο. Καμαρώνω για εκείνον και μόνο που υπάρχει και είναι δίπλα μου.

Ναι έχω την ανάγκη να καταλάβουμε την κάθε λέξη που χρησιμοποιούμε. Έχει αξία η κάθε λέξη που θα χρησιμοποιήσω εκεί. Έχει αξία πριν με ‘πονέσει’ για να χρειαστεί ο άλλος να καμαρώσει για μένα!

Καμάρωσε, λοιπόν, για τον δικό σου άνθρωπο χωρίς να χρειαστεί να πονέσει για να τερματίσει έναν μαραθώνιο!
Και φρόντισε να μην έχει πόνο ο μαραθώνιος της ζωής που επέλεξε να ‘τρέξει’ δίπλα σου!

Το άρθρο “Περήφανη που πονούσε αλλά τερμάτισε!” εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: Μαραθώνιος Αθήνας 2025: Είναι ασφαλές να τρέχουν τα παιδιά στους αγώνες; Τι απαντά η ειδικός

Το άρθρο Παιδιά και Μαραθώνιος: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Το άρθρο H Ελευθερία Ζαπαντιώτη μιλώντας στο The band of the runners και τον Θανάση Πρίσκο για την Ορθοσωμία εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Το άρθρο H Ζαπαντιώτη Ελευθερία μιλώντας στο MEGA για την Ορθοσωμία εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.

Διάβασε όλο το άρθρο εδώ: Γράψαμε το παιδί σε έναν αθλητικό όμιλο – Πώς θα ξέρουμε ότι είναι σε καλά χέρια;

Το άρθρο Γράψαμε το παιδί σε έναν αθλητικό όμιλο – Πώς θα ξέρουμε ότι είναι σε καλά χέρια; εμφανίστηκε πρώτα στο Ελευθερία Ζαπαντιώτη.